W roku 1919, bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych, rozpoczęto tworzenie polskiej administracji. Powiat wolsztyński został podzielony został na szereg gmin na prawach sołectwa. Sołtysem Siedlca od początków lat dwudziestych był zasłużony dla wsi Szczepan Wawrzyński. Natomiast zarządzeniem wojewody poznańskiego z dniem 29 maja 1928 r. w miejsce dotychczasowych komisariatów obwodowych (siedziba komisariatu mieściła się w Tuchorzy) utworzono wójtostwa. Siedzibą wójtostwa była Tuchorza, a w skład gminy wchodziły wsie: Belęcin, Boruja Kościelna, Boruja Nowa i Stara, Chobienice, Godziszewo, Grójec Mały i Wielki, Kuźnica Zbąska, Mariankowo, Nieborza, Reklin, Reklinek, Szarki, Tuchorka, Tuchorza Nowa i Stara, Tuchorzynice, Wojciechowo i Zakrzewo. Natomiast Siedlec, Żodyń i Wąchabno włączono do granicy Wolsztyn-Północ.

Podczas kolejnej reformy administracji w 1935 roku utworzono gminę Siedlec w skład której wchodziły miejscowości: Belęcin, Boruja, Chobienice, Godziszewo, Grójec Mały i Wielki, Karna, Kiełpiny, Mariankowo, Nieborza, Reklin, Siedlec, Tuchorza Nowa i Stara, Wojciechowo, Zakrzewo i Żodyń. Stanowisko wójta gminnego od tego momentu sprawował Stanisław Nowakowski.

Życie gospodarcze w okresie międzywojennym w porównaniu z okresem wcześniejszym, nie uległo znaczniejszym przemianom. Tradycja, obyczaje, sposoby gospodarowania, życie towarzyskie były kultywowane, z rzadka przerywane nowościami.

Do szczególnie kultywowanych obyczajów należało aktywne uczestnictwo wsi w jarmarkach w Wolsztynie, oraz końsko-zbożowych w Kopanicy. Tradycyjnie też mieszkańcy wsi rejonu uczestniczyli w pracach organizacji gospodarczych czy kulturalnych. Szczególną aktywnością wyróżniał się Bank Ludowy w Siedlcu, Kółka Rolnicze z Chobienic, Kopanicy i Siedlca z działaczami Wośkowiakiem i ks. Wachowskim czy Kółko Młodego Rolnika z Tuchorzy, które zorganizowało m. in. zespół teatralny wystawiający spektakle w okolicznych miejscowościach.

>Działalnością oświatową wśród dorosłych zajmowało się Towarzystwo Czytelni Ludowych organizując wykłady popularne. Życie społeczno-oświatowe i kulturalne koncentrowało się wokół szkół, udostępniając pomieszczenia dla działalności oświatowo-kulturalnej. Szkoły pracowały w znośnych jak na owe czasy warunkach. Do szkoły w Siedlcu uczęszczało 117 dzieci. Szkoła dysponowała 2 budynkami, w których znajdowały się 3 izby szkolne.