Położenie Środowisko Ludność Gospodarka Infrastruktura Kultura Zabytki Historia Sport Turystyka OświataNa starej fotografiiMiejscowości Mapa gminy

Belęcin

Boruja

Chobienice

Karna

Kiełpiny

Kopanica

Siedlec

Tuchorza

Wąchabno

Wielka Wieś

Zakrzewo

Żodyń


park podworski
Park podworski z XVIII w.

młyn
nieczynny młyn

fragment Tuchorzy
Fragment Tuchorzy

foto: G. Tomiak

Wieś położona przy linii kolejowej do Zbąszynia. We wsi działa chór męski "Tuchorzacy" mający w swoim repertuarze pieśni kościelne, patriotyczne i ludowe.
Dawniej posiadłość szlachecka, wzmiankowana po raz pierwszy jako Thurgorse w 1311 r., gdy była w posiadaniu komesa Jezelo. W XV w. należała do Samsonów z Rostarzewa, następni właściciele pochodzili z rodu Abszaców z Osowej Sieni. W XVIII w. wieś należała do Grabskich, a później Dziembowskich, od 1845 r. była w rękach rodziny von Kottwitz. Zapewne w końcu XIX w. powstała tu gmina ewangelicka. W latach międzywojennych w Tuchorzy działała szkoła rolnicza dla dziewcząt, prowadzona przez Wielkopolską Izbę Rolniczą. Choć pierwszy kościół powstał tu ok. 1543 r., parafię utworzono tutaj dopiero w 1922 r.
W płn.-wsch. części wsi położony jest park podworski (6,32 ha), którego początki sięgają 1732 r., gdy ówcześni właściciele dóbr Grabscy założyli tu ogród, zapewne ozdobny. W XIX w. został przekształcony w park o założeniu krajobrazowym, ze stawkiem i kopcem widokowym. W drzewostanie parkowym przeważają olchy, jesiony, lipy, dęby, buki, klony i gatunki egzotyczne, rosną tu też okazy pomnikowe: dąb o obw. 400 cm, buk 380 cm, sosna czarna 330 cm, platany. Na niektórych drzewach bujnie rozwinięty jest bluszcz.
W parku w miejscu gdzie stał dwór zniszczony pożarem w 1885 r., wznosi się neobarokowy kościół poewangelicki św. Piotra i Pawła, zbudowany w latach 1905-06. Jest budowlą jednonawową, z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium, za którym znajduje się zakrystia. Od płd. do nawy przylega kwadratowa wieża zegarowa, wyżej ośmioboczna, nakryta baniastym hełmem. Wewnątrz nawę przykrywa beczkowe drewniane pseudosklepienie, a prezbiterium - drewniany strop. Neobarokowy ołtarz główny ma obraz ptronów kościoła z 1985 r. (mal. Kazimierz Sita z Poznania) i ażurowe uszaki po bokach. Znajdują się tu też: neobarokowy prospekt organowy, kamienna chrzcielnica o formach neogotyckich i witraże w oknach prezbiterium. Tablica w kruchcie upamiętnia ks. Józefa Tymę (1902-40), od 1936 r. proboszcza w Tuchorzy, zamęczonego przez hitlerowców w poznańskim Forcie VII.
Po wsch. stronie kościoła stoi neogotycka kaplica grobowa rodziny von Kottwitz z ok. 1880 r. Na płd. skraju parku wznosi się stylowa pastorówka z pocz. XX w. (obecnie plebania), parterowa, z piętrową facjatą na osi fasady, kryta dachem mansardowym. Po zach. stronie parku znajduje się budynek szkoły z końca XIX w.
Na cmentarzu w zach. części wsi wznosi się kościół Świętej Trójcy, zbudowany w latach 1998-99 (arch. Mariola Kosicka z Wolsztyna) na miejscu zabytkowej świątyni drewnianej z 1732 r., która spłonęła w nocy z 7 na 8 lutego 1997 r. Nowa światynia jest budowlą murowaną, obitą z zewnątrz deskami by przypominała stary kościół. Wieżę-dzwonnicę zdobi chorągiewka, jedyna rzecz która pozostała ze starego kościołą. Nowy ołtarz - z figurą Świętej Trójcy - wykonał poznański artysta rzeźbiarz Roman Kosmala, jego dziełem jest także droga krzyżowa i wystrój kaplicy pogrzebowej.

góra