|
Dom Pomocy Społecznej prowadzony przez
Zgromadzenie Sióstr Opatrzności Bożej w Wielkiej Wsi znajduje się ok. 300 metrów od
drogi krajowej Zielona Góra - Poznań. Mieści się w pałacu, który posiada ciekawą
przeszłość historyczną, w miejscu dawnego piastowskiego grodu wybudowanego w 1246 r.
W ciągu wieków zamek przechodził różne
koleje losu. W okresie międzywojennym stał się własnością niemieckiego generała. Od
1936 roku w pałacu mieściła się szkoła dla chłopców niemieckich w wieku 14-15 lat,
tzw. Landjahre. W 1945 roku z chwilą wejścia wojsk radzieckich pałac został
częściowo zniszczony i przez następne 10 lat ulegał dewastacji i grabieży.
11 lat po wojnie zajęto się odbudową
pałacu. Podejmując decyzję o odbudowie budynku kierowano się myślą, aby w pałacu
stworzyć sanatorium dla dzieci. Z pomysłu jednak zrezygnowano i obiekt przekazano
Zrzeszeniu Katolików "Caritas".
W 1958 roku na prośbę tegoż Zrzeszenia
Zgromadzenie Sióstr Opatrzności Bożej zorganizowało "Zakład Specjalny
dla Dzieci Głęboko Upośledzonych". Działalność rozpoczął on 3
października 1959 r.
W 1998 roku budynki Domu Pomocy Społecznej
stały się własnością Zgromadzenia Sióstr Opatrzności Bożej.
Aktualnie przebywa w Domu 61 niepełnosprawnych mieszkanek, w wieku 7 - 50 lat, które z różnych
powodów są pozbawione możliwości przebywania w domu rodzinnym.
Głównym zadaniem DPS jest zapewnienie im całodobowej opieki oraz warunków
odpowiadających godności człowieka. Na terenie Domu, mimo skromnych warunków
lokalowych, realizowany jest plan zajęć terapeutycznych wg indywidualnych planów
opieki, odbywają się zajęcia mające na celu rozrywkę, wypoczynek, działalność
artystyczną i kulturalną oraz trening umiejętności społecznych. Wszystkie
mieszkanki objęte są opieką medyczną oraz rehabilitacją indywidualną i grupową. W
miesiącach letnich mogą korzystać z otwartego basenu.
W czerwcu 2000 roku rozpoczęto prace
mające na celu polepszenie warunków bytowych mieszkanek (pokoje 1-4 osobowe z
łazienką, kuchnia z zapleczem, jadalnia, gabinety rehabilitacyjne, winda ułatwiająca
kontakt mieszkanek ze środowiskiem i korzystanie ze spacerów w parku).
|